Είστε εδώ

Το κόστος της προσδοκίας (των 120 δόσεων)

Εδώ και μήνες οι οφειλέτες αναμένουν μια ρύθμιση τόσο προς την Εφορία, όσο και προς τα Ασφαλιστικά Ταμεία, που θα τους δίνει τη δυνατότητα να εντάξουν τα χρέη τους σε ένα πρόγραμμα αποπληρωμής με περισσότερες από 12 δόσεις που είναι σήμερα- σε εξαιρετικές περιπτώσεις 24-.

Οι περισσότεροι εξάλλου, θυμούνται πώς η παρούσα κυβέρνηση, το πρώτο εξάμηνο του 2015, έδωσε τη δυνατότητα ρύθμισης σε 100 δόσεις και θεωρούν ότι κάτι παρόμοιο θα γίνει και τώρα με ένα πλαίσιο ανάλογο με αυτό που υπάρχει ήδη στον εξωδικαστικό μηχανισμό ρύθμισης οφειλών επιχειρήσεων και ελευθέρων επαγγελματιών.

Πράγματι, οι σχετικές εξαγγελίες έχουν γίνει εδώ και καιρό. Μιλάνε για κούρεμα τόκων και προσαυξήσεων που μπορεί να ξεπεράσει και το 85%, διαγραφή προστίμων –προς τη Φορολογική Διοίκηση- σε ποσοστό 95%, κατώτατο ποσό δόσης 50 ευρώ, δυνατότητα αποπληρωμής σε 10 χρόνια και άλλα.

Οι «ευσεβείς πόθοι» των οφειλετών που βλέπουν τις κατασχέσεις σε τραπεζικούς λογαριασμού και ακίνητα να αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο ταυτίζονται με τις προθέσεις της κυβέρνησης εν μέσω προεκλογικής περιόδου.

Ωστόσο, το κόστος της προσδοκίας είναι δυσβάστακτο.

Αφενός για την ίδια την κυβέρνηση που βλέπει να παγώνουν οι καταβολές φορολογικών οφειλών και ασφαλστικών εισφορών άρα να μειώνονται τα έσοδα και να αυξάνεται το έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού και φυσικά του ασφαλιστικού συστήματος.

Αφετέρου για τους ίδιους τους πολίτες που περιμένοντας μια καλύτερη λύση αποφευγούν να ρυθμίσουν τις οφειλές τους χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι ο κίνδυνος επιβολής μέτρων αναγκαστικής εκτέλεσης δεν αποτρέπεται ούτε αναστέλλεται. Μάλιστα, οι περισσότεροι εξ αυτών αγνοούν πώς οι «120 δόσεις» ήδη υπάρχουν για πάρα πολλές κατηγορίες- ατομικές επιχειρήσεις, γιατρούς, δικηγόρους, μηχανικούς κλπ-, οπότε το μόνο που έχουν να κάνουν είναι απλά να καταθέσουν τη σχετική αίτηση.

Με φόντο τις πολλαπλές εκλογικές αναμετρήσεις και στην προσπάθειά της να αξιοποιήσει επικοινωνιακά σημαντικές εξελίξεις στο κομμάτι της οικονομίας- πχ διάδοχο σχήμα νόμου Κατσέλη, σταδιακή αποδέσμευση κατασχεμένων λογαριασμών, αύξηση των δόσεων για αποπληρωμή ληξιπρόθεσμων οφειλών σε Εφορία και Ταμεία-, η κυβέρνηση κινδυνεύει να πέσει θύμα της αναμονής των σχετικών ρυθμίσεων που μπορεί να είναι κατώτερες των προσδοκιών που έχουν καλλιεργηθεί.

Εξάλλου, η δέσμευση της κυβέρνησης μέσω του 3ου μνημονίου για την αποφυγή ρυθμίσεων γενικού χαρακτήρα που μπορεί να ναρκοθετήσουν την «κουλτούρα πληρωμών» που τόσο μεθοδικά έχει χτιστεί τα χρόνια της κρίσης δύσκολα μπορεί να αρθεί παρά τις πιέσεις της προς τους πιστωτές.

Σε κάθε περίπτωση, η αύξηση των ληξιπρόθεσμων οφειλών σε συνδυασμό με τις πιέσεις που ήδη υφίστανται εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα οι τράπεζες επιδρούν αρνητικά τόσο στους δανειστές-«θεσμούς» όσο και στους πιθανούς επενδυτές, τορπιλίζοντας τις προσπάθεις της ελληνικής οικονομίας για ανάκαμψη.

Μάλιστα, αν σε όλα αυτά υπολογίσουμε και το πάγωμα που παρατηρείται στην αγορά κατά τους προεκλογικούς μήνες τότε αντιλαμβανόμαστε ότι το κοκτέιλ γίνεται εκρηκτικό.

Ενδείκνυται η περίοδος για τέτοιες... «απολαύσεις»;

 

http://www.capital.gr/me-apopsi/3343727/to-kostos-tis-prosdokias-ton-120...